Yüklendim sırtıma bütün günahlarımı,
Güllerimi soldurdum bir bir...
Yola çıkma zamanı...
Kaptan sesleniyor,
Gidiyorum...
Yerim yok buralarda...
Ne sonbaharın rüzgarında,
Ne de baharın dönüşünde...
Bana buruk bir tebessüm yeterdi,
Gidiyorum...
Alnımda kara yazım,
Başımda belalım.
Gurbetime bir çift mendil oyalamışlar...
Yarenin göz yaşlarıyla ıslanmış...
Umut kokulu, sevda yürekleri eklemişler...
İhtiyacım kalmadı,
Gidiyorum...
Dönüşleri olmayacak bu defa, vedanın!
Büyük yürekler ağlayarak gider...
Gidiyorum, gözyaşlarım ellerinde kaldı...
Keskin bir nişancı yoktu ki,
Söküp çıkarsaydı yüreğimi...
Yüreğime gidiyorum...
Kurtuluşuma,
Kaçak gibi gitmek...
Bu yüzden suskuların sahibiyim,
Adı hasret kalmış sinelerde.
Oysa ben dönmemeye gidiyorum!
Yüreğim mühürlendi,
Vurduğum mührü kırdım...
Dokunamadım satırlarıma,
Bu sana son mektubum ya,
Ellerinde kaldı gözyaşlarım...
Başımı yasladığım bir deva,
Artık olmaz bilirim...
Bu yüzden gitmeyi en çok kendime yakıştırıyorum
Gidiyorum...
Kasımlar ayrılık demek olsa dahi,
Bekleme beni gelecek bahara...
Gelemem....
Yüreği yaralı olan, nasıl gelsin ki...
Kanatları kırık kuş uçabilir mi?
Bekleme Beni iki gözüm,
Gidiyorum...